Het kruis van Christus
Wie wil zich ergeren aan het kruis? Wie wil deze dood voor een verachte dood houden? Wie wil God niet van harte danken dat Zijn Zoon aan het kruis hangt, beladen met onze vloek vanwege onze zonden? Christus hangt daar als een vervloekte, als een vijand van God, Die door God in schande, nood en angst gebracht wordt. Dit gebeurt voor ons, voor mij en u, opdat wij gezegend zouden worden. Als de vloek op ons bleef liggen, moesten wij de zegen voor altijd missen, maar nu komt het gezegende Zaad, Christus. Hij neemt de vloek die op ons ligt, van óns op Zich en de zegen die Hij bezit, werpt Hij op ons (vgl. Galaten 3:13-14).
Volgens wat wij hier uitwendig zien, is de dood van de Heere Christus een verachte en vervloekte dood, zoals God Zelf de dood aan het hout een vervloekte dood noemt (vgl. Deuteronomium 21:23). Waarom toch? Omdat al onze zonden aan dit hout hangen – onze zonde en vloek! Dat wil zeggen: Gods toorn en alle ongelukken komen hier tezamen. Daarom zegt Jesaja: ‘Wij zagen Hem, maar er was geen gestalte dat wij Hem zouden begeerd hebben, Hij was de verachtste en onwaardigste van alle mensen, vol smart en krankheid. Hij was zo veracht dat men het aangezicht voor Hem verborg, daarom hebben wij Hem niet geacht’ (vgl. Jesaja 53:2 vv).
Onze natuurlijke ogen ergeren zich aan deze verachte en door God vervloekte dood – maar toch het is voor ons een zalige dood, die de vloek van ons wegneemt en Gods zegen over ons brengt. Het hout, dat op zich een vervloekt hout is, is voor ons een zalig hout, een verheven en kostbaar altaar, waarop Gods Zoon Zichzelf aan Zijn Vader offert voor onze zonden. Hij is de ware, eeuwige Priester, Die aan het vervloekte hout gehangen wordt en het tot een zalig altaar maakt, opdat wij van zonden verlost tot Gods genade komen en Zijn kinderen worden (vgl. Johannes 1:12).
Wie wil zich ergeren aan het kruis? Wie wil deze dood voor een verachte dood houden? Wie wil God niet van harte danken dat Zijn Zoon aan het kruis hangt, beladen met onze vloek vanwege onze zonden? Christus hangt daar als een vervloekte, als een vijand van God, Die door God in schande, nood en angst gebracht wordt. Dit gebeurt voor ons, voor mij en u, opdat wij gezegend zouden worden. Als de vloek op ons bleef liggen, moesten wij de zegen voor altijd missen, maar nu komt het gezegende Zaad, Christus. Hij neemt de vloek die op ons ligt, van óns op Zich en de zegen die Hij bezit, werpt Hij op ons (vgl. Galaten 3:13-14).
Volgens wat wij hier uitwendig zien, is de dood van de Heere Christus een verachte en vervloekte dood, zoals God Zelf de dood aan het hout een vervloekte dood noemt (vgl. Deuteronomium 21:23). Waarom toch? Omdat al onze zonden aan dit hout hangen – onze zonde en vloek! Dat wil zeggen: Gods toorn en alle ongelukken komen hier tezamen. Daarom zegt Jesaja: ‘Wij zagen Hem, maar er was geen gestalte dat wij Hem zouden begeerd hebben, Hij was de verachtste en onwaardigste van alle mensen, vol smart en krankheid. Hij was zo veracht dat men het aangezicht voor Hem verborg, daarom hebben wij Hem niet geacht’ (vgl. Jesaja 53:2 vv).
Onze natuurlijke ogen ergeren zich aan deze verachte en door God vervloekte dood – maar toch het is voor ons een zalige dood, die de vloek van ons wegneemt en Gods zegen over ons brengt. Het hout, dat op zich een vervloekt hout is, is voor ons een zalig hout, een verheven en kostbaar altaar, waarop Gods Zoon Zichzelf aan Zijn Vader offert voor onze zonden. Hij is de ware, eeuwige Priester, Die aan het vervloekte hout gehangen wordt en het tot een zalig altaar maakt, opdat wij van zonden verlost tot Gods genade komen en Zijn kinderen worden (vgl. Johannes 1:12).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten