De eeuwige rust
‘Vader, Ik wil dat waar Ik ben, ook die bij Mij zijn, die U Mij gegeven hebt’ (Johannes 17:24, weergave DB 1545).
Voor allen die in Christus geloven, is dit het laatste, en ook het meest troostvolle stukje van dit gebed. Hier worden wij verzekerd van al het goede dat wij eenmaal zullen ontvangen, op de plaats waar wij eindelijk rust zullen vinden en veilig zullen zijn. Ongeacht of wij hier in deze wereld ellendig, verstoten en verlaten zijn – en bovendien geen blijvende stad hebben (vgl. Hebreeën 13:14).
Wij weten dat aan een christen, in déze wereld, alle vriendelijkheid, medelijden, veiligheid, gemak en rust moeten worden ontzegd – én dat hij de dweil moet zijn waar de duivel zijn voeten aan afveegt. Zodoende zijn wij hier zonder ophouden in gevaar om lichaam en leven te verliezen, en moeten wij ieder ogenblik de dood verwachten. Nu is de gedachte aan de dood op zich al een verschrikkelijke en gruwelijke zaak, maar wel bijzonder als iemand niet weet waar hij die lange nacht moet doorbrengen. Daarom zegt Christus, als een goede en trouwe Zaligmaker, dat Hij ook bij het sterven voor ons zal zorgen en een herberg zal klaarmaken, zodat wij bij Hem zullen zijn en het daar net zo goed zullen hebben als Hij het heeft bij Zijn Vader.
Het is alsof Hij wil zeggen: wees maar niet bang en maak je geen zorgen over een veilige verblijfsplaats. Laat de duivel en de wereld maar woeden, moorden, branden en je uit deze wereld werpen. Je zult tóch goed verzorgd zijn en op de plaats komen, waar al je begeren en verlangen naar uitgaan, waar de wereld en de duivel je geen kwaad meer kunnen doen, en waar je veilig kunt rusten en blijven.
Hoe heet die plaats? Waar zou dat zijn? ‘Waar Ik ben (zegt Christus), dat is in de schoot en de armen van Mijn Vader, daarheen moeten alle engelen je dragen en brengen.’ Er is geen tong die dít kan uitspreken en geen hand die dít kan schilderen, alleen in het Woord is het te vinden – door het geloof moet het worden verstaan. Daarom moeten wij van deze tekst een hoofdkussen en een donzen bed maken – en ook met vrolijke harten heengaan, als dat lieve uurtje gekomen is. Want dán zullen we eindelijk van alle zonde en ellende, van duivel en wereld, voor eeuwig verlost en bevrijd zijn.Wochenpredigten über Joh. 16-20, 1528, vgl. WA 28, 192, 20 – 193, 33
Wilt u deze Luthercitaten ter kennismaking doorsturen aan uw vrienden. Er zijn geen kosten aan verbonden. Voor het aanmelden/afmelden van deze wekelijkse citaten kunt u gebruikmaken van ons e-mailadres info@maartenluther.com en van onze website: www.maartenluther.com (contact op de homepage).
